Cienkie i łamliwe włosy z reguły kojarzą się z procesami starzenia się organizmu. Pojawienie się ich we wcześniejszym wieku może wskazywać na pewne niekorzystne zmiany w zakresie zarówno stanu odżywienia, jak i zdrowia. Kiedy w grę wchodzi dodatkowo wypadanie włosów, warto przeanalizować sytuację wraz z dermatologiem.
- Keratyna a skóra i włosy
- Wspieranie budowy keratyny
- Dieta a keratyna
Keratyna a skóra i włosy
Jednym z najważniejszych elementów włosów jest keratyna. Białka keratynowe należą do filamentów pośrednich, czyli struktur, które odpowiadają m.in. za kształt i integralność strukturalną większości komórek w organizmie oraz ich odporność mechaniczną. Badania nad tymi białkami zaczęły się w latach 70. XX wieku, kiedy „pod lupę” wzięto owczą wełnę. Keratyna pełni funkcje podobne do kolagenu, jednak kolagen większe znaczenie ma w przestrzeni pozakomórkowej, a keratyna w obrębie każdej pojedynczej komórki.
Produkcję keratyny stymulują aż 54 geny, z czego połowa jest charakterystyczna dla mieszków włosowych. Im gęściej „upakowana” jest keratyna we włosach, tym grubsze i mocniejsze one są. Niestety nie ma możliwości bezpośredniego regulowania poziomu keratyny poprzez jej konsumpcję. Przewód pokarmowy człowieka nie ma bowiem enzymów, które mogłyby ten związek rozłożyć. Wspierać można jednak jej produkcję poprzez dbanie o ogólny stan odżywienia.
Wspieranie budowy keratyny
Dostatek substancji odżywczych w organizmie konieczny jest nie tylko do uzyskania i utrzymania dobrego samopoczucia fizycznego, kondycji umysłowej i ogólnego stanu zdrowia, ale również do kształtowania trwałości tkanek.
Trwałość struktur, które na bieżąco są w organizmie wymieniane (np. skóra i włosy), w istotny sposób odbija się na wyglądzie zewnętrznym człowieka. Kiedy warstwa zewnętrzna ciała charakteryzuje się jędrnością i elastycznością oraz odpornością na uszkodzenia i przesuszenie, sprawia ono wrażenie młodszego i zdrowszego. Bez wątpienia czynnikiem modulującym gospodarkę keratynową i przez to stan tkanek zewnętrznych jest dieta.
Dieta a keratyna
Białka keratynowe wykazują sporą zmienność pod względem zawartości aminokwasów, gdyż każda tkanka składa się ze specyficznego rodzaju keratyny. Inne rodzaje tworzą np. kurze pióra, kozie rogi, czy ludzkie włosy, paznokcie i zęby. Szacuje się jednak, że najbardziej powtarzalnymi aminokwasami w keratynach tkanek twardych są arginina, lizyna oraz histydyna. Wysokie zawartości tych „cegiełek” budulcowych w diecie uzyskać można, stosując suplementację na włosy preparatami białkowymi, naprzemiennie mlecznymi oraz sojowymi lub kompleksowymi.
Do regulacji produkcji keratyny potrzebne są jednak nie tylko substraty, czyli aminokwasy, ale również specyficzne enzymy. Jednym z czynników dietozależnych, które modulują wytwarzanie białek keratynowych poprzez wpływ na przemiany biochemiczne, jest witamina B7, znana inaczej jako witamina H lub biotyna.
Łączy się ona z aminokwasem lizyną i bierze udział w ekspresji genów. Kolejnym czynnikiem, który można modyfikować poprzez dietę, jest cynk. Duże jego zawartości znajdują się w zewnętrznych warstwach skóry. Pierwiastek ten wpływa na ponad 1000 różnych przemian enzymatycznych, a wśród nich są przemiany związane z keratynocytami, czyli komórkami wytwarzającymi keratynę w naskórku.
Zawarte treści mają charakter wyłącznie edukacyjny i informacyjny. Starannie dbamy o ich merytoryczną poprawność. Niemniej jednak, nie mają one na celu zastępować indywidualnej porady u specjalisty, dostosowanej do konkretnej sytuacji czytelnika.