Artykuły

Czy Ashwagandha ma skutki uboczne?

Ashwagandha jest jednym z najpopularniejszych suplementów fitoterapeutycznych o zastosowaniu relaksującym, czy przeciwlękowym. Witania ospała, a dokładniej jej korzeń i zawarte w nim substancje aktywne są ponadto badane w wielu kierunkach w odniesieniu do zdrowia i samopoczucia człowieka. W związku z coraz większą dostępnością preparatów zawierających te substancje warto wiedzieć, jaki jest ich profil bezpieczeństwa i czy ich spożyciu towarzyszyć mogą skutki uboczne.

Czym jest ashwagandha?

Nazwa ashwagandha odnosi się do rośliny witani ospałej, jednak najczęściej używa się jej dokładnie w kontekście korzenia. Otrzymał on taką nazwę ze względu na swój zapach – „ashwa” w języku sanskryckim oznacza „konia”. Jest cennym surowcem zielarskim, który cieszy się bardzo długą historią zastosowania w tradycyjnej medycynie. Ashwagandha rośnie w Indiach, na terenach Środkowego Wschodu, a także w niewielkiej części Afryki. Do najbardziej znanych i przebadanych związków aktywnych biologicznie zawartych w ashwagandzie zalicza się witanolidy.

Jakie właściwości ma ashwagandha?

Tradycyjna medycyna indyjska wykorzystuje ashwagandhę od tysięcy lat. Uznawana jest przez lokalnych medyków za środek poprawiający ogólne samopoczucie, redukujący poziom odczuwanego stresu, wyostrzający funkcje poznawcze, czy modulujący pracę układu odpornościowego. Właściwości odkryte przez pierwotnych propagatorów zastosowania ashwagandhy w fitoterapii znajdują potwierdzenie w wynikach współczesnych badań naukowych. Roślina ta i jej korzeń zdobywają coraz większą popularność w krajach Europy, czy Ameryki Północnej a co za tym idzie, są coraz łatwiej dostępne.

Jaki jest profil bezpieczeństwa ashwagandhy?

Pamiętać należy, że ashwagandha wykazuje działanie adaptogenne, co oznacza, że sprzyja utrzymaniu równowagi niektórych procesów fizjologicznych w trudnych warunkach (psychicznych, czy fizycznych). Ekstrakty z korzenia oraz sam korzeń uznawane są zatem za  dobrze tolerowane i bezpieczne przy odpowiednio dobranym dawkowaniu.

Biorąc pod uwagę jej działanie uspokajające, nie powinno się jej stosować równolegle z lekami o podobnym charakterze, a także środkami nasennymi, czy przeciwpadaczkowymi. Włączenie suplementacji ashwagandhą skonsultowane powinno być ze specjalistą również w przypadku stosowania leków o innym charakterze. Ponadto nie poleca się stosowania ashwagandhy przez kobiety w ciąży oraz karmiące (głównie ze względu na zbyt małą ilość danych na temat potencjalnych działań niepożądanych).

W niezwykle nielicznych przypadkach, osoby z dysfunkcjami układu pokarmowego mogą niekiedy doświadczyć nudności i wymiotów oraz zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Nie zaobserwowano poważnych działań niepożądanych przejawiających się w parametrach hematologicznych, czy biochemicznych.

Jak dawkuje się ashwagandhę?

Wysoka efektywność we wspomaganiu terapii wielu schorzeń, a także zadowalająca tolerancja na działanie składników aktywnych ashwagandhy to powody, dla których ten surowiec zielarski jest obecnie tak popularny. Najczęściej zaleca się dawkowanie sproszkowanego korzenia na poziomie od około 3 g dziennie, co zazwyczaj odpowiada zawartości około 10 mg witanolidów. W ofercie znajdują się też wysokostandaryzowane ekstrakty, które pozwalają na przyjmowanie mniejszej ilości preparatu w formie bardziej skoncentrowanej.

Tagi

Jakub Wiącek

Jakub Wiącek – magister neurobiologii (2019) i licencjonowany dietetyk (2016) z uprawnieniami trenera personalnego (2015) oraz instruktora rekreacji ruchowej i sportów siłowych (2013). Autor wielu artykułów o tematyce popularnonaukowej, szczególnie z zakresu zdrowia, dietetyki i suplementacji. Pasjonat sportów siłowych i zdrowego stylu życia od ponad 10 lat, od początku tej przygody fan forum oraz sklepu SFD. Obecnie doktorant nauk o kulturze fizycznej AWF, do zainteresowań badawczych zalicza neurobiologię, fizjologię i biochemię, a w szczególności zagadnienia związane z funkcjonowaniem układu endokannabinoidowego, zjawiskiem bólu oraz mikroflorą jelitową. Wiedzę uzupełniającą zdobywał na kursach dobrej praktyki w badaniach klinicznych (2019) oraz opieki farmaceutycznej nad pacjentem z bólem (2019)

Może Ciebie zainteresować

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Back to top button
Close